از زمان آینده با going to برای نشان دادن یک نتیجه گیری منطقی یا یک برنامه از پیش تعیین شده برای آینده استفاده می شود. کاربردها یک برنامه یا نقشه از پیش تعیین شده برای آینده. به مثال زیر توجه کنید: Mrs

زمان آینده  با will یا آینده با نوع اول (The future I) برای نشان دادن تصمیمات ناگهانی، فرض کردن یا وقایع آینده که نمی تواند در آنها تغییری ایجاد کرد استفاده می شود. کاربرد ها تصمیمات ناگهانی. به مثال زیر توجه کنید: Come

حالت شرطی نوع دوم (conditional II) نوعی از حالت شرطی است که برای نشان دادن فعالیتی که در گذشته و در شرایطی خاص می تونسته انجام شود استفاده می شود. کاربرد فعالیت یا کاری که در گذشته و در شرایطی خاص

حالت شرطی نوع اول (conditional I) نوعی از حالت شرطی است که معمولا برای نشان دادن فعالیت که می توانسته در شرایطی خاص صورت گیرد استفاده می شود. کاربرد فعالیت یا کاری در زمان حال یا آینده که می توانسته تحت

زمان آینده استمراری بر روی طول کشیدن یک کار یا فعالیت در آینده تاکید می کند. کاربردها تاکید بر روی طول روند انجام یک کار در آینده. به مثال زیر توجه کنید: In an hour she will be sitting at her table with her