وجه وصفی

وجه وصفی

وجه وصفی : Participle


 وجه وصفی:

وجه وصفی شکلی از فعل است که دارای دو حالت فعلی و وصفی است.

وجه وصفی بر دو دسته تقسیم می شود:

وجه وصفی فاعلی: Present Participle:
وجه وصفی مفعولی: Past Participle:

چنانچه کلمه دراین دو حالت وظیفۀ فعلی داشته باشد، اسم فاعل و اسم مفعول، ولی اگر وظیفۀ وصفی داشته باشد، صفت فاعلی  و صفت مفعولی نامیده می شود.

برای ساختن وجه وصفی مفعولی (اسم مفعول) در افعال با قاعده، d یا ed به آخر فعل اضافه می کنند و افعال بی قاعده هم هر یک دارای شکل خاصی هستند.

وجه وصفی مفعولی (با قاعده) mended ، وجه وصفی مفعولی (بی قاعده) fallen

برای ساختن وجه وصفی فاعلی کافی است به آخر مصدر ساده ing اضافه کنند. مانند writing و coming

موارد استعمال صفت فاعلی:

مثل یک صفت، اسمی را توصیف میکند.

مثال:

مرد دونده A running man

در عبارات وصفی به کار رفته ، معمولاً بعد از موصوف قرار می گیرد.

مثال:

مردی که انگلیسی تدریس می کند، پدر من است. The man teaching English, is my father.

عبارات وصفی چنانچه همراه قید باشد، قبل از موصوف و بعد از آن قرار می گیرد.

مثال:

در بسترش درازکشیده، جیغ بلندی کشید. Lying on his bed, heard a loud noise.

در صورتی که عبارت وصفی، به صورت وجه وصفی کامل باشد می توان طبق مورد فوق، عمل کرد.

مثال:

تکالیفم را انجام داده، مدرسه را ترک کردم. Having done my homework, I left school.

موارد استعمال صفت مفعولی:

مانند یک صفت، اسمی را توصیف می کند.

قیمت مقطوع a fixed price

در عبارات وصفی به کار می رود و معمولاً بعد از موصوف قرار می گیرد.

سگی که روی زانوی من نشسته، مال اوست. The dog sat on my knee is hers.

دیدگاه ها