معرفی

لهجه زبان انگلیسی ؛ نکاتی که باید بدانیم

کسب لهجه زبان انگلیسی در کنار آموختن سایر قواعد می‌تواند واضح‌ترین نشانه برای مهارت شما در زبان‌آموزی باشد. در زبان انگلیسی برخی لهجه‌ها مانند لهجه معروف امریکایی به سادگی از لهجه ایرلندی قابل تشخیص هستند. اما بعضی لهجه‌های دیگر برای افراد با مهارت شنیدار معمولی از هم قابل شناسایی نیستند و از ظرافت بیشتری برخوردارند. در طول زمان و با ارتباط بیشتر شما با محتوای زبان، شما می‌توانید تفاوت بین افراد مختلف و مناطق گوناگون و همینطور تفاوت لهجه آن‌ها در جزئیات را بشناسید. طبیعی است که رسیدن به سطح تسلط صد در صد روی انواع لهجه‌ها فرایندی طولانی مدت ولی ارزشمند است.

مقایسه‌ای بین لهجه زبان انگلیسی امریکایی و بریتانیایی

اگر بخواهیم بین لهجه زبان انگلیسی امریکایی و بریتانیایی مقایسه‌ای برقرار کنیم به این مشاهدات می‌رسیم؛ با اینکه هر دوی این لهجه‌ها زیرمجموعه‌ای از زبان انگلیسی محسوب می‌شوند ولی محل تولید عبارت‌ها و کلمات در آن‌ها، نقاط متفاوتی از سیستم آوایی است. بریتانیایی‌ها عموما برای تکلم کردن از بخش جلویی دهانشان و نوک زبان استفاده می‌کنند. در حالی‌که امریکایی‌ها با استفاده از بخش عقب‌تر دهان، آواها را در هم فشرده می‌کنند و همینطور از بینی خود برای ادای برخی صداها استفاده می‌کنند. به همین خاطر است که در بین آواشناسان لهجه امریکایی کمی «خشن‌تر» و لهجه بریتانیایی به عنوان لهجه «نرم‌تر» شناخته می‌شوند.

لهجه‌ها و اهمیت مصوت‌ها

هر لهجه‌ای در هر زبانی، در حقیقت سیستمی از تلفظ کلمات، به شیوه‌ای استاندارد است. و بهترین محلِ توجه، برای تشخیص تفاوت‌های آن‌ها، دقت کردن روی نحوه تلفظ صدای «مصوت‌ها» است. به عنوان مثال، به زبان‌آموزانی که می‌خواهند لهجه زبان انگلیسی از نوع لندنی را تمرین کنند توصیه می‌شود که برای تلفظ صدای کلمه «I» که ضمیر اول شخص فاعلی است، تا جایی که می‌توانند دهانشان را باز کنند و بعد این صدا را ادا کنند. همین نکته خیلی ساده باعث می‌شود که تلفظ زبان‌آموزان به تلفظ اصلی لندنی خیلی شبیه شود. بطور مشابه نکات فراوان بسیاری برای بهبود تلفظ و نزدیک شدن به تلفظ اصلی وجود دارند که برای یادگیری آن‌ها راهی به جز شنیدن فعال و دقت به سخنان افراد بومی وجود ندارد.

افرادی بومی و native زبان انگلیسی از بخش‌های مختلف دهان و دستگاه آوایی و همینطور عضلات صورت خود استفاده می‌کنند تا صداهای مورد نظرشان را تولید کنند.

بخش‌هایی از لهجه زبان انگلیسی برای دستگاه آوایی ما ناشناخته است

شاید در شنیدن صحبت افرادِ فرانسوی زبان به این موضوع دقت کرده باشید که آن‌ها بسیار بیشتر از سایرین از بینی خود برای تلفظ کلمات استفاده می‌کنند و به بیان واضح‌تر هوای بیشتری را از مجرای بینی‌شان خارج می‌کنند. این موضوع حتی برای افرادی که با زبان فرانسه چندان آشنایی ندارند هم با اندکی دقت روشن می‌شود.

نکته قابل تامل اینجاست که برای ما فارسی زبانان تولید این گونه صداهای داخل بینی، و یا صوت‌های مشابه کمی عجیب و غریب است و ممکن است برایمان اندکی خنده‌دار به نظر برسد. ولی برای مهارت در تلفظ لازم است که با تمرین، خودمان را و دستگاه صوتی‌مان را به تولید این صداها عادت بدهیم.

فرانسوی‌ها تنها کسانی نیستند که صوت‌ها را به گونه‌ای خاص ادا می‌کنند. هر زبانی و هر لهجه‌ای از بخش‌های مختلف دستگاه صوتی و دهان و لب‌ها استفاده می‌کند.

شاید برایتان جالب باشد که کسانی که تمام عمرشان فارسی صحبت کرده‌اند و به هیچ گویش دیگری آشنایی ندارند ممکن است در تلفظ صداهای برخی زبان‌ها کاملا ناتوان باشند. چرا که عضلات برخی از بخش‌های سیستم آوایی آن‌ها ضعیف است. این عضلات همان‌هایی هستند که به هیچ عنوان در زبان فارسی استفاده نشده‌اند.

ممکن است در جریان تمرین زبان انگلیسی و لهجه بریتانیایی و همچنین امریکایی، حس کنید که برخی صداها را نمی‌توانید آنطور که باید تلفظ کنید. و یا شاید اصلا نتوانید درک کنید که محل تولید این صدا کجای دستگاه آوایی است. برای عبور از این چالش می‌توانید از یک تکنیک مهم به نامِ «مهندسی معکوس لهجه» بهره ببرید.

مهندسیِ معکوسِ لهجه زبان انگلیسی

گام اول این است که کسانی را بیابید که زبان مادریشان زبان هدف شماست ولی در حال حاضر تلاش می‌کنند به زبانِ مادریِ شما سخن بگویند. پس در مورد زبان انگیسی باید انگلیسی زبان‌هایی را بیابید که در حال یادگیری فارسی هستند. به صحبت کردن آن‌ها گوش دهید. به احتمال زیاد فرد مورد نظر شما با لهجه غیر فارسی، به این زبان را سخن می‌گوید. این لهجه و نوع ادا کردن مصوت‌ها و صداهای مختلفِ فردی انگلیسی زبان، به شما سرنخ‌هایی ارائه می‌کند که بدانید انگلیسی زبان‌ها صداها را چگونه ادا می‌کنند. شما بطور دقیق می‌توانید تشخیص دهید که از کدام بخش‌های دهانش برای ادای صوت‌های مختلف بهره می‌برند و یا زبان آن‌ها به کدامیک از دندان‌هایشان برخورد می‌کند و اینکه هوا را در دهان خود چگونه به گردش در می‌آورند.

بطور مثال اگر بشنوید که یک فرد انگلیسی زبان با لهجه امریکایی و یا انگلیسی، این جمله فارسی را بیان می‌کند که، «من فارسی صحبت می‌کنم» در بیان کلمه «فارسی» خواهید دید که این فرد صدایِ حرفِ «ر» را چطور ادا می‌کند. بدین صورت، شما می‌توانید شناخت محسوس‌تری از تفاوت لهجه زبان انگلیسی امریکایی و بریتانیایی کسب کنید و در نتیجه، لهجه خودتان را بهتر رشد دهید.

در نهایت توجه داشته باشید که یادگیری لهجه از مهارت‌هایی است که نیازمند تمرین و تکرار فراوان است. همچنین صرف نظر از اینکه خود شما چه لهجه‌ای از زبان انگلیسی را برای تکلم انتخاب و تمرین می‌کنید، لازم است در شنیدن و ادراکِ تمامی لهجه‌ها مهارت کافی را کسب کنید.

دیدگاه ها